Studio Wachowicz/Fret to twórczy tandem, którego pierwszym zrealizowanym projektem był, powstały w grudniu 2021 roku, „Sheol/ שְׁאוֹל”. Praca Studia poświęcona jest wzajemnemu przenikaniu się sztuki teatru i performansu oraz ich gatunkowego dopełnienia się w każdym scenicznym akcie. Hybrydowość, otwartość form, nad którymi pracuje Studio, sprawia, iż powstałe w ramach kolejnych projektów prace określone zostają jako performatywne instalacje, seanse czy po prostu – akcje. Ich wspólnym mianownikiem pozostaje sonoryczność i wyjątkowe wyczulenie na dźwięk, wibracje związane z każdym najmniejszym choćby działaniem. Twórcy podejmują regularną współpracę z wieloma osobami artystycznymi, dla których ważna jest wrażliwość muzyczna w uznaniu jej prymarnego charakteru w określaniu tego, co międzyludzkie i arcyludzkie. Prace Studia budowane są głównie z narzędzi teatralnych wywodzących się z tradycji tragicznej, a nie dramatycznej. To dożylne Słyszenie Świata!
Siedem oznacza pełny, doprowadzony do końca, sobie tylko właściwy etap (epokę). Po jego zakończeniu nadchodzi nowy, który jest jego konsekwentnym następstwem. Zastanawiam się nad swoim miejscem pośród siedmiu pokoleń kobiet (dopóki Życie wciąż i nieodmiennie przychodzi dzięki nieprzerwanemu łańcuchowi narodzin z ciała kobiety). Czy sama jestem pojedynczym ciałem, czy noszę w sobie przeszłe i przyszłe pokolenia, które pamiętają się, spotykają i widzą w moim ciele? W języku egipskim „siedem” (sfh) wiąże się z „wybaczać – zapominać”.
Krzysztof Kieślowski przenika moje życie od momentu kiedy zrozumiałam, że chcę zajmować się sztuką. Jego filmy nauczyły mnie szczególnego patrzenia, słuchania, trwania gdzieś w świecie pomiędzy, w zawieszeniu, tam, gdzie Słowa kończą swoją podróż, a trwają obrazy i emocje. Bezpośrednią inspiracją spektaklu „Siedem” jest krótkometrażowy film dokumentalny z roku 1978 „Siedem kobiet w różnym wieku”. Kolejną inspiracją jest wyjątkowy, zachowany w archiwum reżysera jednostronicowy, pochodzący z 1970 roku maszynopis filmu „Schody”, w którym odnaleźć można podstawową ideę „Siedmiu kobiet…”, przyszłego dokumentalnego arcydzieła.
Monika Wachowicz
Koncept: Jarosław Fret i Monika Wachowicz
Teksty: Jarosław Fret i Monika Wachowicz
Ruch sceniczny, kostiumy i wykonanie: Monika Wachowicz
Muzyka na żywo: Jakub Karpoluk (japoński bęben ko-tsuzumi)
W spektaklu wykorzystano „Kwartet na koniec czasu” Oliviera Messiaena.
Technika, montaż wideo: Jarosław Siejkowski
Premiera: sierpień 2023
Czas trwania: 50 minut
Wstęp wolny.
POWRÓT DO STRONY FESTIWALU
———————————————————>
