Teatr A Part jest teatrem autorskim reżysera Marcina Hericha, założonym w 2004 roku w Katowicach, realizującym przedstawienia sceniczne, działania site specific oraz widowiska plenerowe. Teatr A Part jest teatrem ciała, ruchu, formy i narracji wizualnej. Przedstawienia A Partu zostały pokazane w ponad 30 krajach na 5 kontynentach.
„Duet paniczny” to benefis dwojga aktorów Teatru A Part i współautorów jego wielu spektakli, artystycznego małżeństwa Natalii i Cezarego Kruszynów. Spektakl jest przewrotnym podsumowaniem ich wspólnej drogi, jak również teatralną refleksją na temat starzenia się i upływu czasu.
Zawarty w tytule spektaklu przydomek „paniczny” wskazuje na ważny obszar inspiracji i nawiązań, estetycznych i semantycznych zawartych w spektaklu. Mowa o paryskim post-surrealistycznym ruchu panicznym tworzącym w duchu „anty-stylu”, radykalnej grupie artystycznej, którego nazwa nawiązywała do wywodzącego się z Arkadii greckiego boga Pana, gwałtownego i dzikiego (utożsamianego również z Satyrem). Etymologia słowa „panika” pochodzi zresztą od Pana właśnie i emocji, które towarzyszyć miały spotkaniom śmiertelników z bogiem. To zaś świetnie oddaje stany i emocje, które towarzyszą starzeniu się i „przekwitaniu” (menopauzie, andropauzie). W tym kontekście panika to lęk przed niedołężnością, brzydotą, chorobą, śmiercią – lęk przed gwałtem na wyobrażeniach o samym sobie i utratą samego siebie. Z innej strony słowo „panika” i jego wzmożone signifié jest również synonimem aktorskiej/teatralnej tremy.
Działający w lat sześćdziesiątych w Paryżu ruch paniczny współtworzyli: Roland Topor, Alejandro Jodorowski, Fernando Arrabal i Jacquesa Sternberg, którzy za patronów grupy obrali Luisa Buñuela i Antoina Artauda. Ruch paniczny, dzisiaj już nieco zapomniany, był jednym z najwyrazistszych manifestów swoich czasów, czasów kontrkultury i nowej awangardy, wolności myśli, życia i sztuki. Inspirujemy się nim, przywołujemy go i przypominamy.
Solo dla dwojga – duet paniczny. Zamieszanie, niepewność, szum, paroksyzm, paradoks, trwoga – towarzyszą życiu, każdemu życiu od początku do końca. W swojej szczególnej, osobnej, gwałtownej odsłonie znane są dobrze wszystkim artystom*. Są nieodzowną częścią procesu twórczego, wplatają się weń, nielubiane i niechciane. W duecie panicznym stają się współbohaterem spektaklu, emanując nadrealistyczną siłą.
*Tu wyjaśniamy, otóż tak, jeśli nie odczuwa się tych emocji i nie przechodzi przez te stany tworząc, nie jest się artystą, ani trochę.
Scenariusz, reżyseria, aranżacja przestrzeni, światło: Marcin Herich
Współpraca nad scenariuszem, występują: Natalia Kruszyna i Cezary Kruszyna
Współpraca techniczna: Cezary Kruszyna
Muzyka: Angel, Armando Trovajoli, Jan Sebastian Bach, Fetish Park, Ludovico Einaudi, Marcin Wasilewski Trio, Paul Schütze, Social Interior, Stavroz, Vasily „Mushroomer” Kashnikov oraz James Q. „Spider” Rich i Boots Randolph
Dialogi i monologi zawarte w spektaklu są improwizowane przez aktorów.
W spektaklu wykorzystano cytaty z pism lub wypowiedzi Zdzisława Beksińskiego, Jana Sztandyngera, Marka Twaina, Stanisława Ignacego Witkiewicza i Stanisława Wyspiańskiego.
W spektaklu wykorzystano fragment zapisu happeningu „Teatro Sin Fin” (znanego również jako „Melodrama Sacramental”) z udzialem Alejandro Jodorowskiego, zaprezentowanego podczas Paris Festival of Free Expression w maju 1965 roku.
Premiera: grudzień 2025
Czas trwania spektaklu: 80 minut
+18
W spektaklu pojawia się pełna nagość i drastyczne obrazy filmowe.
Rezerwacje i bilety pod adresem mailowym: rezerwacjeapart [at] wp [dot] pl.
POWRÓT DO STRONY FESTIWALU
———————————————————>
